Francuska oferta czarterowa to w gruncie rzeczy dwa zupełnie różne akweny pod jedną nazwą. Z jednej strony elegancka, gęsto zabudowana Riwiera, czyli Lazurowe Wybrzeże między Marsylią a Monako. Z drugiej surowa, górzysta Korsyka, którą Francuzi nazywają Île de Beauté, Wyspą Piękna. Dzieli je około stu mil morza. Warto wiedzieć, czego spodziewać się po każdym z nich, zanim wybierzesz trasę.
Lazurowe Wybrzeże
Cannes, Antibes, Saint-Tropez, Nicea i Monako to akwen o innym charakterze niż Chorwacja czy Grecja. Dzikich kotwicowisk jest tu mniej, a wybrzeże jest prawie w całości zabudowane. W zamian są eleganckie porty, targi, restauracje i życie nocne. Rano kawa na targu w Antibes, po południu kąpiel przy wyspach, wieczorem spacer po porcie w Saint-Tropez.
Żeglowanie jest technicznie łatwe: krótkie przeloty, dobre oznakowanie i dużo portów. Najładniejsze miejsca na kotwicę to Îles de Lérins naprzeciwko Cannes, z klasztorem na wyspie Saint-Honorat i fortem na Sainte-Marguerite, oraz Îles d’Hyères na zachodzie, zwłaszcza Porquerolles i Port-Cros, gdzie jest park narodowy z przejrzystą wodą i ścieżką podwodną.
Trzeba się liczyć z cenami. Miejsce w porcie na Riwierze w sezonie jest drogie, a w najpopularniejszych, jak Saint-Tropez czy Monako, trudne do zdobycia bez wcześniejszej rezerwacji. Dużo załóg śpi na kotwicy przed portem, a do miasta pływa pontonem.
Korsyka
Mimo bliskości to zupełnie inny świat. Góry schodzą tu prosto do morza, a w zatokach, szczególnie na zachodzie i południu wyspy, często nie ma żadnej zabudowy. Woda jest krystaliczna, porównywalna z sardyńską.
Najbardziej spektakularny jest rezerwat Scandola na zachodnim wybrzeżu, między Calvi a Porto. Czerwone skały porfirowe, groty i iglice wyrastają tu prosto z morza, a rezerwat jest wpisany na listę UNESCO. W samym rezerwacie obowiązują ograniczenia kotwiczenia i przebywania na noc, więc zwiedza się go w ciągu dnia, a noc spędza w zatoce Girolata albo Porto.
Na południu wyspy leży Bonifacio, miasteczko zbudowane na krawędzi białych klifów wapiennych, z portem schowanym w wąskim fiordzie. Wejście do portu od morza to jedno z najbardziej widowiskowych podejść w całym basenie Morza Śródziemnego. Z Bonifacio jest blisko do archipelagu Lavezzi i przez Cieśninę Bonifacio na Sardynię, do La Maddaleny.
Jak to połączyć
Rejs łączący oba światy najlepiej zaczynać z bazy na kontynencie, na przykład w okolicach Nicei, Cannes albo Tulonu, z przelotem na Korsykę w trakcie tygodnia. Trzeba jednak dobrze policzyć odległości. Z Nicei do Calvi na północno-zachodniej Korsyce jest około 90–100 mil morskich, a to przy średniej prędkości jachtu czarterowego 15–18 godzin żeglugi. Przelot robi się zwykle nocą albo wypływając przed świtem, żeby dopłynąć za dnia. Wymaga to załogi, która jest w stanie prowadzić wachty, i dobrego okna pogodowego.
Na tydzień takie połączenie jest ambitne. Na jeden przelot w każdą stronę zejdą dwa dni. Dlatego wiele załóg wybiera jedno z dwóch: tydzień na Riwierze albo tydzień na Korsyce, z bazy w Ajaccio, Calvi albo na południu wyspy. Przy dwóch tygodniach połączenie ma dużo więcej sensu.
Mistral
Tym, co trzeba wiedzieć o żeglowaniu w tej części Morza Śródziemnego, jest mistral. To silny, zimny wiatr z północnego zachodu, który schodzi doliną Rodanu i wieje nad Zatoką Lwią, Prowansją i dalej w stronę Korsyki. Potrafi trzymać 30–40 węzłów przez kilka dni, a zapowiada się dobrze w prognozach. W dni z mistralem przelot na Korsykę jest wykluczony, a na zachodniej części Riwiery trzeba szukać portu osłoniętego od północnego zachodu.
Sezon
Najlepszy czas to czerwiec i wrzesień: podobna pogoda jak w szczycie, cieplejsza woda we wrześniu, dużo mniej ludzi i niższe ceny w portach. W lipcu i sierpniu Riwiera jest bardzo tłoczna, a miejsca w portach kosztują najwięcej w roku.
Zobacz destynację Francja i napisz, czy bardziej zależy Ci na Riwierze, na Korsyce, czy na jednym i drugim. Dopasujemy trasę i termin.