Karaiby

Karaiby to zimowy dom żeglarzy z całego świata. Gdy w Europie jachty stoją na lądzie, na Małych Antylach zaczyna się najlepsza część sezonu: pasat wieje ze wschodu równo i przewidywalnie, powietrze ma 28 stopni, woda niewiele mniej, a słońce zachodzi o szóstej, dokładnie na porę rumowego ponczu. Łuk wysp od Wysp Dziewiczych po Grenadę ma ponad pięćset mil i mieści w sobie kilkanaście państw i terytoriów — brytyjskich, francuskich, holenderskich i niepodległych — z których każde ma własną kuchnię, muzykę i charakter.

Większość załóg nie próbuje zobaczyć wszystkiego. Wybiera się jeden archipelag i poznaje go w tydzień lub dwa. Poniżej opisujemy najważniejsze akweny, od najłatwiejszych do najbardziej wymagających.

Sezon trwa od grudnia do kwietnia, a w praktyce do czerwca. Pasat wieje ze wschodu i północnego wschodu, zwykle 15–20 węzłów. Na przełomie grudnia i stycznia przychodzą tak zwane wiatry bożonarodzeniowe: przez tydzień lub dwa wieje 25–30 węzłów, a w kanałach między wyspami robi się wysoka fala. Krótkie tropikalne szkwały z deszczem przechodzą w kilkanaście minut.

Od czerwca do listopada trwa sezon huraganów, z największym ryzykiem od sierpnia do października. Czartery działają wtedy w ograniczonym zakresie i na szczególnych warunkach, a wielu armatorów przeprowadza jachty na południe, do Grenady.

Na wyspach wulkanicznych — Gwadelupie, Martynice, Saint Lucii, Saint Vincent — po zawietrznej stronie jest cisza przerywana szkwałami spadowymi, a w kanałach między wyspami wiatr i prąd przyspieszają. Przelot między dwiema wyspami to zawsze kilka godzin prawdziwej oceanicznej żeglugi.

Prawie każda wyspa to osobne państwo lub terytorium, więc przy przelotach międzywyspowych trzeba się odprawić: wymeldować w jednym kraju i zameldować w następnym, w wyznaczonych portach wejścia i w godzinach pracy urzędów. Wszyscy członkowie załogi potrzebują paszportów. Na wyspach francuskich formalności załatwia się na komputerze w kilka minut, gdzie indziej trzeba odwiedzić po kolei urząd celny, imigracyjny i portowy. Trasa przez amerykańskie Wyspy Dziewicze wymaga wizy lub odpowiedniego zezwolenia na wjazd do USA.

Nawigacja wśród raf wymaga dobrego światła: wchodzi się między godziną dziewiątą a szesnastą, ze słońcem nad głową lub za plecami, i nie pływa się nocą. Większość floty to katamarany — płytkie zanurzenie i przestrzeń sprawdzają się tu najlepiej; jeśli to Twój pierwszy raz, przeczytaj wpis Katamaran pierwszy raz.

Z Polski lata się z przesiadką: przez Paryż na Martynikę, Gwadelupę i Saint-Martin, przez Londyn na Antiguę, Saint Lucię i Grenadę, na Tortolę zwykle z dodatkową przesiadką na Karaibach. Zaopatrzenie jest droższe niż w Europie, najtańsze i najlepsze na wyspach francuskich.

• Tortola, 7 dni po BVI — Virgin Gorda, Anegada, North Sound, Jost Van Dyke, Norman Island.
• Marigot, 7 dni i Simpson Bay, 7 dni — Saint-Barthélemy, Tintamarre, Anguilla.
• Antigua, 7 dni — Green Island, Barbuda, Jolly Harbour.
• Gwadelupa, 7 dni — Les Saintes, rezerwat Cousteau, Deshaies, Marie-Galante.
• Le Marin, 7 dni i Rodney Bay, 7 dni — Martynika i Saint Lucia.
• Saint Vincent, 7 dni po Grenadynach — Bequia, Mustique, Tobago Cays, Union Island.
• Grenada, 7 dni — Carriacou, Union Island, Tobago Cays, Petit St. Vincent.
• Marsh Harbour, 7 dni po Abaco, Placencia, 7 dni po rafach Belize i Portobelo, 7 dni do Guna Yala.

Wszystkie trasy karaibskie, także dwutygodniowe, znajdziesz niżej na tej stronie i w kategorii Przykładowe trasy na blogu.