Włochy

Włochy mają ponad siedem tysięcy kilometrów wybrzeża i żeglarsko są kilkoma krajami naraz. Wybrzeże Amalfi i wyspy Zatoki Neapolitańskiej to pionowe miasteczka i cytrynowe tarasy, Sardynia — granit i woda w kolorze, którego nie powstydziłyby się Karaiby, Wyspy Liparyjskie — siedem wulkanów, z których dwa są czynne, Toskania — Elba i mniejsze wyspy archipelagu. Do tego dochodzi kuchnia, dla której wiele załóg planuje trasę od portu do portu, a nie od zatoki do zatoki.

To akwen bardziej wymagający organizacyjnie niż Chorwacja czy Morze Jońskie. Porty są droższe, w sierpniu zatłoczone, kotwicowiska częściej otwarte na falę, a morskie obszary chronione mają strefy z zakazem wpływania. W zamian dostaje się miejsca, których nie ma nigdzie indziej — i wyraźnie mniej jachtów czarterowych poza kilkoma najsłynniejszymi punktami.

Sezon trwa od maja do października. Latem nad większością włoskich wód panuje wyż i pogodę wyznaczają bryzy: cisza rano, 2–4 stopnie Beauforta po południu. Na Morzu Tyrreńskim trzeba liczyć się z dniami, w których płynie się na silniku.

Wyjątkiem jest Sardynia. Mistral — tutaj maestrale — wieje z północnego zachodu i w Cieśninie Świętego Bonifacego regularnie przekracza 6–7 stopni, czasem przez kilka dni. Na południu pojawia się scirocco, gorący wiatr znad Afryki, który przynosi pył, wilgoć i martwą falę. Latem zdarzają się też gwałtowne burze, szczególnie pod koniec sierpnia i we wrześniu.

Najlepsze miesiące to czerwiec i wrzesień. W sierpniu, a zwłaszcza w tygodniu wokół święta Ferragosto (15 sierpnia), całe Włochy są na wakacjach: mariny bywają pełne, a ceny najwyższe w roku.

Włoskie mariny w szczycie sezonu należą do najdroższych w Europie — na Capri, w Porto Cervo czy Portofino za noc płaci się kilkaset euro, w mniej znanych portach wielokrotnie mniej. Miejsce warto rezerwować telefonicznie lub przez aplikację dzień–dwa wcześniej. W wielu zatokach działają płatne pola boi, a w obszarach chronionych (aree marine protette) obowiązują strefy: w strefie A nie wolno wpływać w ogóle, w pozostałych bywają ograniczenia kotwiczenia i prędkości.

Paliwo jest droższe niż w Chorwacji i Grecji. Skipper potrzebuje patentu i świadectwa radiooperatora. Z Polski lata się bezpośrednio do Neapolu, Olbii, Cagliari, Katanii, Palermo, Bari i Pizy, w zależności od sezonu.

Włochy to także jedyny akwen, na którym warto zaplanować mniej gotowania na jachcie. Więcej o dwóch największych wyspach piszemy we wpisie Sardynia i Sycylia.

• Salerno, 7 dni — Positano, Capri, Procida, Ischia, Nerano, Amalfi.
• Portisco, 7 dni — Caprera, Bonifacio, Santa Maria, Spargi, Porto Cervo.
• Portorosa, 7 dni po Wyspach Liparyjskich — Lipari, Panarea, Stromboli, Salina, Filicudi, Vulcano.
• Castiglioncello, 7 dni wokół Elby.
• Rodi Garganico, 7 dni — Wyspy Tremiti, Peschici, Vieste.
• Leuca, 7 dni po Salento — Otranto, Castro, Gallipoli.
• Sistiana, 7 dni — Grado, Piran, Izola, Triest.

Pełna lista tras z Włoch znajduje się niżej na tej stronie i w kategorii Przykładowe trasy na blogu.