Hiszpania

Katedra La Seu stoi tuż nad wodą i jest pierwszą rzeczą, jaką widzi się, wpływając do zatoki. Budowano ją od XIII wieku, a na początku XX wieku wnętrze przebudowywał Antoni Gaudí. Obok stoi pałac Almudaina, dawna arabska twierdza, a starówka za nimi to labirynt uliczek z dziedzińcami patrycjuszowskich domów. Palma jest dobrym miejscem na pierwszy lub ostatni wieczór rejsu, a marina leży w zasięgu spaceru od centrum.

Archipelag dziesięć mil na południe od Majorki jest parkiem narodowym i jednym z najlepiej zachowanych fragmentów dna Morza Śródziemnego. Kotwiczenie jest zabronione: jachty stają wyłącznie na bojach w naturalnym porcie pod XIV-wiecznym zamkiem, a zezwolenie trzeba zarezerwować z wyprzedzeniem przez internet. W sezonie obowiązuje limit nocy, a miejsca na lipiec i sierpień znikają w kilka minut po otwarciu rezerwacji. W nagrodę dostaje się zatokę bez świateł, bez muzyki i z gwiazdami, jakich nie widać z żadnej mariny.

Cala Macarella i sąsiednia Macarelleta, Cala Turqueta, Cala Mitjana, Cala Galdana — południowy brzeg Minorki to ciąg zatok wyciętych w białym wapieniu, z sosnami na krawędzi klifów. Latem część plaż ma wyznaczone strefy kąpielisk, a kotwiczyć wolno tylko na piasku. Na wschodzie leżą Cales Coves z blisko setką prehistorycznych grobowców wykutych w skale, a na północy Fornells — laguna, w której warto zamówić caldereta de langosta, gulasz z langusty.

Port w Mahón ma blisko trzy mile długości i pamięta czasy, gdy Minorka była brytyjska: zostały po nich okna z gilotynowymi ramami, forty przy wejściu i miejscowy gin. Ciutadella na drugim końcu wyspy jest dawną stolicą z katedrą i pałacami z miodowego kamienia; jej port to wąska, długa zatoka, w której przy zmianach ciśnienia zdarza się rissaga — nagłe wahania poziomu wody o metr i więcej.

Wapienna skała wysoka na prawie czterysta metrów wyrasta z morza dwie mile od południowo-zachodniego brzegu Ibizy i obrosła legendami o syrenach i polach magnetycznych. Zachód słońca ogląda się stąd z kotwicy w Cala d’Hort. Stare miasto Ibizy, Dalt Vila, otoczone renesansowymi murami, jest na liście UNESCO, a na północy wyspy, w Portinatx i Cala Salada, jest wyraźnie ciszej niż wokół klubów.

Wąski piaszczysty cypel Ses Illetes i prywatna wysepka S’Espalmador zamykają płytką lagunę z wodą w odcieniach, które zwykle kojarzą się z tropikami. To zasługa łąk posidonii, wpisanych na listę UNESCO razem z Ibizą. Dlatego właśnie Baleary surowo pilnują kotwiczenia: kotwica i łańcuch nie mogą leżeć na trawie morskiej.

W ujściu zatoki Vigo leżą trzy wyspy z białą plażą Rodas, często wymienianą wśród najpiękniejszych w Europie. Kotwiczenie w parku narodowym wymaga bezpłatnego zezwolenia uzyskiwanego wcześniej przez internet.